Η χρήση των λαχανικών που το καλοκαίρι αφθονούν όπως και η πλούσια παραγωγή ελαιολάδου, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που συναντάμε σε μία κατηγορία φαγητών-τα λαδερά της Μεσογειακής κουζίνας-αγαπημένα από τους Έλληνες και όχι μόνο.Συνταγές υγιεινές, δεδομένου ότι χρησιμοποιούνται λαχανικά της εποχής με όλα τα οφέλη που προσφέρουν στον όργανισμό μας- βιταμίνες ,φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία,αντιοξειδωτικές ουσίες κ.λ.π.-  οικονομικές αφού η μεγάλη προσφορά  επηρεάζει τις τιμές  κατά το "προσφορά και ζήτηση " αλλά και εύκολες. Άς  γράψουμε την πρώτη μας συνταγή :

Mπριάμ με ξυνομυζήθρα

Θα χρειαστούμε:   4-5 μέτρια κολοκυθάκια    3 μέτριες μελιτζάνες     2  πιπεριές πράσινες    2 μέτριες πατάτες 

1 κρεμμύδι  ξερό        2 ώριμες ντομάτες        300 gr ξυνομυζήθρα        1 κούπα ελαιόλαδο      1/2 ματσάκι μαιντανό

 αλάτι    πιπέρι           1/2 ποτήρι νερό   

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά όλα τα λαχανικά ,τα κόβουμε σε ροδέλες και τα τοποθετούμε σε ένα ταψί.Προσθέτουμε το ελαιόλαδο , και ανακατεύουμε  για να λαδωθούν πολύ καλά όλα τα υλικά,αλάτι ,πιπέρι και το νερό.Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για 50΄( ή λίγο παραπάνω ανάλογα το φούρνο ).Δέκα  λεπτά πριν το τέλος προσθέτουμε την ξυνομυζήθρα τεμαχισμένη σε μεγάλα κομμάτια -ή φέτα -και  το μαιντανό ψιλοκομμένο.Σβήνουμε το φούρνο όταν το φαγητό μείνει με το λάδι του.

Υ.Γ. Αν χρησιμοποιήσετε φέτα προσοχή στο αλάτι

   Διατροφική αξία

Μπάμιες ένα λαχανικό με εξαιρετική διατροφική αξία που όμως,  πολλοί αντιπαθούν εξαιτίας μιάς κολλώδους ουσίας που αποβάλλει, των μικρών σπόρων και των πολλών ινωδών στοιχείων που περιέχει.

"Η επίσημη ονομασία είναι Hibiscus esculentus (Ιβίσκος ο εδώδιμος ).Οι  πρώτοι που την καλλιέργησαν γύρω στο 12ο αιώνα ήταν οι Αιγύπτιοι στην περιοχή του Νείλου.Από κεί μεταφέρθηκε στην λεκάνη της Μεσογείου ,τα Βαλκάνια και τις Ινδίες και αργότερα τον 17ο αιώνα στην Αμερική.Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις τροπικές και εύκρατες περιοχές.Μία μερίδα μπάμιες μας εξασφαλίζει 18% των ημερίσιων αναγκών σε βιταμίνη C ,14% σε Β6 , 13% σε μαγγάνιο,12% σε φυλλικό οξύ,10- 12,5 % σε διαιτητικές ίνες,11% σε βιταμίνη Β1.8-9% σε ασβέστιο και μαγνήσιο και 4-5% σε ψευδάργυρο και βιταμίνες Β2, Β3 και παντοθενικό οξύ.Οι σπόροι της μπάμιας περιέχουν πρωτείνες υψηλής αξίας, πλούσιες σε αμινοξέα όπως τρυπτοφάνη,κυσίνη και θειούχα αμινοξέα και σε αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η β-καροτίνη ,η λουτείνη και η ζεαξανθίνη.Έτσι βοηθάει στην μείωση της χοληστερόλης και την απομάκρυνση των τοξινών,στην πρόληψη του διαβήτη,στη διατήρηση της υγείας του γαστρεντερικού σωλήνα,στην ανακούφιση των συμπτωμάτων από φλεγμονές όπως το άσθμα,η οστεοαρθίτιδα  και η ρευματοειδής αρθρίτιδα."(1)

 Συνταγή:

1/2 kg  μπάμιες φρέσκες ή κατεψυγμένες      1/4 κούπας κρέμα βαλσαμικού         2 κ.σ.μέλι      1/3 κ.σ.παρθένο ελαιόλαδο         1 ζωμό λαχανικών      2 κρεμμύδια ξερά         1/2 κ.γ. μπαχάρι σε σκόνη              ξύσμα και χυμό από ένα πορτοκάλι                    2 σκελίδες σκόρδο      1 φλυτζ.λευκό κρασί        200  gr.  ντομάτα φρέσκια ψιλοκομένη       1/2  ματσάκι μαιντανό                           αλάτι     πιπέρι

Καθαρίζουμε τις μπάμιες κόβοντας περιμετρικά το κοτσάνι τους ,τις πλένουμε καλά,τις ραντίζουμε με ξύδι τις τοποθετούμε σ΄ένα πυρέξ και τις αφήνουμε στον ήλιο για 2 ώρες περίπου για να αποβάλουν την κολλώδη ουσία(άν είναι κατεψυγμένες δεν  χρειάζεται ).Αφού τις ξεπλύνουμε καλά τις τοποθετούμε σε αντικολλητικό τηγάνι που προηγουμένως έχουμε ζεστάνει καλά μαζί την κρέμα βαλσαμικού και το μέλι και αφήνουμε σε δυνατή φωτιά για 2-3λεπτά μέχρι να καραμελώσουν.Τις τοποθετούμε σε ένα ταψί και ετοιμάζουμε την σάλτσα.Στο τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο,τα κρεμμύδια ψιλοκομμένα, το μπαχάρι,αλάτι πιπέρι και ανακατεύουμε.Όταν τα κρεμμύδια ξανθήνουν ρίχνουμε το ζωμό ,το σκόρδο,το ξύσμα και το χυμό πορτοκάλι και φέρνουμε σε βρασμό. Προσθέτουμε το κρασί αφήνουμε άλλα πέντε λεπτά να βράσουν όλα μαζί και τα αδειάζουμε στο ταψί.Προσθέτουμε τις μπάμιες, τις ντομάτες και το μαιντανό και ψήνουμε στο φούρνο στους 150ο για περίπου 1 ώρα .Στο σερβίρισμα προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο ακόμα.

Προσέξτε την θερμοκρασία του φούρνου να μην είναι πολύ μεγάλη και ξεραθούν ,όπως και την διάρκεια ψησίματος να μην λιώσουν,να παραμείνουν τραγανές.

Σε μιά εποχή που οι διανοούμενοι ανά τον κόσμο απασχολούνται με τους κανόνες και την φιλοσοφία της τέχνης,με την ανάλυση των χαρακτηριστικών των κινημάτων και έργων, ο Θεόφιλος, που κατάγεται από την Αγιάσσο της Μυτιλήνης ζωγραφίζει με μία δική του τεχνική,με δικούς του κανόνες,με τον δικό του τρόπο.Ζωγραφίζει με μανία,με πάθος, όχι μόνο αυτά που βλέπει αλλά και όσα κρατάει στην μνήμη του, όσα είδε και έζησε αλλά κυρίως με συναίσθημα και ενθουσιασμό.Στις ζωγραφιές του τα πρόσωπα,οι άνθρωποι,τα ζώα,τα τοπία δεν μοιάζουν με αυτό που είναι στην πραγματικότητα. Οι συγχωριανοί του  στο νησί ανίκανοι να δούν πέρα και πίσω από την εικόνα τον περιγελούν,τον χλευάζουν, τον λένε τρελό. Αλλά  δεν τον ενδιαφέρει, δεν πτοείται,ζωγραφίζει όπου βρεθεί και σε ότι βρεί,σε χαρτιά,τοίχους καταστημάτων,ξύλα.Αυτό που τον ενθουσιάζει είναι η αναπαράσταση όσων αγκαλιάζει το βλέμμα του ,η απεικόνιση όσων αγαπά και θαυμάζει.

Από τότε μέχρι σήμερα -80 χρόνια μετά τον θάνατό του -πολλοί είναι αυτοί που προσπάθησαν να κατανοήσουν την τεχνική του και να τον κατατάξουν σε κάποιο ρεύμα ή κίνημα αλλά κατέληξαν να θαυμάσουν την μοναδικότητα και το πάθος του.

                                                                                                                                               zontanevotospitimou.com                                                                                                                                               Φωτεινή Παπακωσοπούλου

Έγραψαν γι' αυτόν :...........Νοιώθεις ότι δεν είναι για να εκπληρώσει φιλοδοξίες,ούτε για να επιτύχει λύσεις σε υποθετικά θεωρήματα,ούτε καν για να βγάλει το ψωμί του που πιάνει τα πινέλα.Είναι για να κορέσει μια πείνα χρωματική που τον βάζει να καταβροχθίζει φύση και να παράγει φύση,έτσι ολοένα,χωρίς να το πολυσυλλογιστεί,με βουλιμία,μόνο που δεν γλείφει θα ΄λεγες τα δάχτυλά του.Έτσι και η αθωότητα προφταίνει ν' αποτυπωθεί στις ζωγραφιές του όπως η δροσιά στο δέρμα των πρωινών φρούτων".........(1)                                                                     

                                                                                                                          Οδυσσέας Ελύτης

.... "Δεν ζωγραφίζει τα πράγματα μα τον ενθουσιασμό  που του έδωσαν.Τα σέβεται και τα λατρεύει,γιατί αυτά του δίνουν τους ενθουσιασμούς του.....Ο Θεόφιλος ανήκει στην αντίθετη παράταξη απ' αυτή στην οποία ανήκουν οι δάσκαλοι ,οι καθαρευουσιάνοι κι οι δημοτικιστές, οι ακαδημαικοί  και οι μοντέρνοι, οι συντηρητικοί  και οι εξ επαγγέλματος επαναστάτες. Είναι απ' τη μεριά των σοφών και των τρελών,παρέα με τον Σολωμό,τον παγωμένο-θερμότατο Κάλβο,τον Παπαδιαμάντη,τον αναρχικό και άκρως πειθαρχημένο Καβάφη, τον τρελό Χαλεπά,  κι όλους  αυτούς  τους  φυσικά  επαναστατημένους  Έλληνες,μα εξ ίσου φυσικά συντηρητικούς,τους Έλληνες των οποίων η ευλογημένη μεγαλομανία έσπασε τα κλουβιά του διδασκαλισμού.".........(2)

                                                                                                 Γιάννης Τσαρούχης

(1),(2) από το λεύκωμα του Δήμου Μυτιλήνης "ΛΕΣΒΟΣ  Από τη Σαπφώ στον Ελύτη"

Ποιός δεν λαχτάρησε μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, μετά από μία βουτιά στη θάλασσα ή ένα γεύμα ,μιά δροσερή  φέτα καρπούζι ή ένα ποτήρι κρύο καρπουζόχυμο ή  μία καρπουζογρανίτα το σούρουπο ,μια ανάσα δροσιάς και απόλαυσης. Όλοι φυσικά ξέρουμε το καρπούζι και είναι η αγάπη μας που το κατατάσσει ανάμεσα στα πιό περιζήτητα φρούτα του καλοκαιριού,αλλά πόσοι από μάς  γνωρίζουμε τα οφέλη και τις θεραπευτικές του ιδιότητες;

Έχει καταγωγή απο την Αφρική αλλά το συναντάμε και σε ιστορικές αναφορές της Αιγύπτου του 2ου- 3ου αιώνα.Ωριμάζει κατά τους θερινούς μήνες -Ιούνιο έως Σεπτέμβριο-οπότε αποκτά μία πλούσια γκάμα αποχρώσεων του κόκκινου -ανοιχτού ρόζ έως βαθύ κόκκινου-το οποίο αποδίδεται στo λυκοπένιο μία χρωστική ουσία που συναντάμε και σε άλλα φρούτα και λαχανικά με κόκκινο χρώμα όπως η ντομάτα κ.λ.π., και το οποίο ειναι περισσότερο διαθέσιμο για τον οργανισμό μας από αυτό που περιέχεται στην ντομάτα.Λέγεται δε ότι το λυκοπένιο είναι αντιοξειδωτικό και ότι θεραπεύει μερικές μορφές καρκίνου.Όπως είναι γνωστό  αποτελείται από 90% νερό και  5% σάκχαρα γι΄αυτό είναι ιδανικό και για δίαιτα.Επίσης είναι πλούσιο σε βιταμίνες  A,Β6 ,Β1,C με όλα τα οφέλη που αυτές  προσφέρουν στον οργανισμό μας,κάλιο, μαγνήσιο ,β- καροτένιο και διαλυτές φυτικές ίνες, ενώ δεν περιέχει καθόλου λίπη.Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο στις ιδιότητες του που άλλωστε  τα τελευταία χρόνια  έχουν γίνει γνωστές στους περισσότερους αφού έχουν δημοσιευτεί πολλά άρθρα σχετικά (περιοδικά,internet) ,και δεν είναι τυχαίο που έχουν διευρυνθεί οι τρόποι κατανάλωσης του.

Έτσι εκτός του ότι καταναλώνεται σαν φρούτο ,πίνεται σαν χυμός ή γρανίτα,χρησιμοποιείται σαν συστατικό σε σαλάτες κυρίως με τυριά,στα παγωτά και  γλυκίσματα.Θα ξεκινήσουμε με μία συνταγή για δροσερή γρανίτα.

Γρανίτα Καρπούζι

Θα χρειαστούμε 1 κιλό καρπούζι καθαρισμένο από φλούδα και κουκούτσια

1 1/2 κούπα νερό    5 κ.σ.ζάχαρη καστανή    1 κσ. χυμό λάιμ

Σ΄ένα κατσαρολάκι βάζουμε 1 1/2 κούπα νερό  με 5 κ.σ. ζάχαρη- κατά προτίμηση καστανή-  το βράζουμε μέχρι να γίνει ένα σιρόπι σχετικά δεμένο- όχι παχύρευστο-και το αφήνουμε να κρυώσει .Στο μούλτι τοποθετούμε τα κομμάτια του καρπουζιού, αφού προηγούμενα έχουμε αφαιρέσει τα κουκούτσια και τις φλούδες,και το κρύο σιρόπι  τα χτυπάμε  και τα βάζουμε πάλι στη φωτιά .Λίγο πρίν έρθουν σε βρασμό αποσύρουμε και προσθέτουμε 1 κ.σ. χυμό λάιμ. Στην συνέχεια περιμένουμε να κρυώσει λίγο το μίγμα και το τοποθετούμε στην κατάψυξη να σταθεροποιηθεί.Το σερβίρουμε σε ποτήρια με λίγα φυλλαράκια δυόσμο-προεραιτικά-και μικρά κομμάτια φρούτου.

Αν θέλετε μπορείτε μετά 2 ώρες περίπου να το βγάλετε από την κατάψυξη να το χτυπήσετε με την ράβδο και να το ξαναβάλετε για άλλες 3 ώρες (όπως κάνουμε με το παγωτό) .

Γέφυρα Ρίου- Αντιρίου

Kαγιανάς ή στραπατσάδα ή πιό απλά αυγά με ντομάτες.Όπως και να το πείς είναι το αγαπημένο  καλοκαιρινό φαγητό που με μικρές παραλλαγές μαγειρεύεται σε όλη την Ελλάδα .Για παράδειγμα στην νότια  Πελοπόννησο προσθέτουν και σύγκλινο ή παστό χοιρινό.Απλό,ελαφρύ,δροσερό ,εύγευστο τρώγεται τόσο για πρωινό όσο και       για κύριο γεύμα με συνοδεία φέτας.Ας δούμε την  συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)

1 κρεμμύδι μέτριο ξηρό ,4 κ.σ. αγνό ελαιόλαδο

4 πολύ ώριμες ντομάτες σφιχτές (όχι πολύ ζουμερές )

6-8 αυγά ,αλάτι,πιπέρι,και φρέσκο δυόσμο

200 γρ,φέτα θρυμματισμένη (προαιρετικά )

Εκτέλεση

Πλένω καλά τις ντομάτες και τις ψιλοκόβω ή τις τρίβω στον τρίφτη στο χονδρό, (όχι στο μούλτι ).  Βάζω τις ψιλοκομμένες ντομάτες σε τηγάνι με λίγο αλάτι και βράζω σε μέτρια φωτιά μέχρι να απορροφήσουν τα  υγρά τους (προσοχή δεν πρέπει να στεγνώσουν τελείως) περίπου 15-20 λεπτά.Προσθέτω το λάδι και το κρεμμύδι  κομμένο σε λεπτές φέτες και αφήνω στη φωτιά άλλα 5 λεπτά ή μέχρι το κρεμμύδι να γίνει διάφανο.Χτυπάω λίγο τα αυγά  όπως για την ομελέτα  τα ρίχνω στην ντομάτα χωρίς να τα ανακατέψω ,προσθέτω φρεσκοτριμμένο πιπέρι , φρέσκο δυόσμο -προαιρετικά- και κλείνω την φωτιά. Όπως είναι το τηγάνι στη φωτιά ρίχνω την χονδροκομμένη φέτα και αφήνω να λιώσει με την υπάρχουσα θερμοκρασία.Τρώγεται με φρέσκο ψωμί και είναι το ίδιο νόστιμο ζεστό ή κρύο.

Υ.Γ. ΄Αν βάλετε φέτα προσοχή στο αλάτι.

Κυριακή πρωί .Η πόλη ησυχάζει.Όλοι κοιμούνται.Κυριακή και καλοκαίρι!!Κάθομαι στην βεράντα και αφουγκράζομαι τους θορύβους που σιγά-σιγά δυναμώνουν,και κόντρα στην παράδοση που θέλει τους ΄Ελληνες να κάνουν πρωινό μόνο στις διακοπές,καλώ  λίγους φίλους και στρώνω τραπέζι.Άσπρο λινό τραπεζομάντηλο με λίγα κεντίδια, σερβίτσιο πορσελάνη λιτό, κρυστάλινα ποτήρια.....,γιατί χρειάζεται και μία νότα benessere η ζωή μας.Τελειώνω με το στήσιμο του τραπεζιού και βούρ για την κουζίνα.Ξεκινάω με καγιανά ή στραπατσάδα.Χωριάτικα αυγά,ώριμες κατακόκκινες ντομάτες -αυτή την εποχή οι ντομάτες είναι ζουμερές και γλυκές και το φαγητό γίνεται πεντανόστιμο-δυόσμο για άρωμα που κόβω από την γλάστρα μου και τελειώνω με κομμάτια φέτας.

   Και για όσους προτιμούν κάτι γλυκό;Βούτυρο και μαρμελάδες.Πάντα τέτοια εποχή που τα φρούτα αφθονούν   μ΄άρέσει να φτιάχνω μαρμελάδες με φρέσκα φρούτα μυρωδάτα και χωρίς καθόλου συντηρητικά.Ας δούμε τι υπάρχει στο ντουλάπι ;ροδάκινο  και βερύκοκο.Τοποθετώ το βούτυρο και τις μαρμελάδες σε πιατάκια και επάνω στην ώρα έρχονται και οι φίλοι.

Το σπίτι γεμίζει φωνές και γέλια,ακούγονται και τα πρώτα καλά λόγια απο τους βιαστικούς που ρίχτηκαν στην μάχη της μάσας. Σιγά-σιγά ακολουθούν και οι άλλοι.'Ολοι φαίνεται να απολαμβάνουν ,τα σπιτικά εδέσματα αλλά κυρίως το γεγονός ότι μας δόθηκε η ευκαιρία να σμίξουμε,να επικοινωνήσουμε και να περάσουμε ένα υπέροχο πρωινό. Θα συμβούλευα όποιες απο εσάς έχετε λίγο χρόνο να το εφαρμόσετε, μην  το σκέφτεστε θα σας δώσει χαρά και ικανοποίηση. Καλά πρωινά!!!!!! 

Υ.Γ.Όποια θέλει την συνταγή "καγιανά ή στραπατσάδα","μαρμελάδα ροδάκινο" εδώ -μαγειρική.

        Τραπεζάκια έξω

Μεσούντος του καλοκαιριού και τα τραπεζοκαθίσματα σε πλήρη ανάπτυξη απλώνονται και καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο τους ελάχιστους εναπομείναντες κοινόχρηστους χώρους.Περπατώντας ή καλύτερα προσπαθώντας να πάω πεζή σε διάφορα σημεία της πόλης για τις καθημερινές δουλειές καταλήγω να σπρώχνω καρέκλες ,να ζητάω συγγνώμη απο τους θαμώνες των καταστημάτων,να αντιμετωπίζω τα βλοσυρά βλέμματα κάποιων που ενοχλούνται  γιατί τους ξεβολεύω,και άλλοτε επειδή αντικείμενα αραδιασμένα κλείνουν το πεζοδρόμιο  να περπατάω στο δρόμο ανάμεσα στα αυτοκίνητα .

Παραδίδομαι σε σκέψεις.Τι σημαίνει πεζοδρόμιο,ποιός ο λόγος κατασκευής του ,από ποιούς και πως πρέπει να χρησιμοποιείται....Η λέξη πεζοδρόμιο ετυμολογικά προέρχεται από τις λέξεις πεζός+δρόμος με άλλα λόγια δρόμος για τους πεζούς,για να κινούνται με ασφάλεια οι μαμάδες με τα καροτσάκια και τα παιδιά τους,οι εργαζόμενοι που πάνε στις δουλειές τους,οι γέροι με το μπαστούνι.Όλα αυτά θεωρητικά γιατι στην πράξη τα πεζοδρόμια σήμερα είναι η προέκταση των παντός φύσεως καταστημάτων άλλοτε καλύπτοντας την έλλειψη χώρου της αίθουσας και άλλοτε την έλλειψη αποθηκευτικών χώρων.Έτσι έχουμε :

Πεζοδρόμια που μετατράπηκαν σε μανάβικα,ζαχαροπλαστεία,ψησταριές,μπάρ,αποθήκες,parking...χρήσεις που απέχουν πολύ απο την έννοια του πεζοδρομίου.Χρήσεις που ο κοινός παρανομαστής είναι το κέρδος.Αργά,σταθερά αλλά μεθοδευμένα το επίπεδο της ζωης μας υποκύπτει στις υπαγορεύσεις του κέρδους.Οι λίγοι  κοινόχρηστοι χώροι ,που ξέφυγαν απο την οργή του τσιμέντου,καταπατούνται πρός όφελος κάποιων υποβιβάζοντας το επίπεδο ζωής μας.Κι εμείς, θεατές της αυθαιρεσίας που συντελείται,παρακολουθούμε άλλοτε αποστασιωποιημένοι και άλλοτε αδιάφοροι προσπερνούμε χωρίς καν να κοιτάζουμε.

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να κατασκευάσουμε  μικρής έκτασης αξιοπρεπή πεζοδρόμια για την αναβάθμιση του επιπέδου της καθημερινότητας των κατοίκων της πόλης  για να τα παραδώσουμε τελικά άνευ όρων πρός εκμετάλευση στα  κάθε τύπου οχήματα-ι.χ. αυτοκίνητα,μηχανάκια,ποδήλατα-και τραπεζάκια. Ίσως είμαστε συγκεντρωμένοι στα πολύ σοβαρά και μεγάλα που συμβαίνουν αυτή την εποχή στη χώρα μας-παραλίες,ακτές ,ΔΕΗ,διαθεσιμότητες...-και δεν μας απομένει χώρος και χρόνος  ή μας φαίνεται άνευ σημασίας η ενασχόληση μας με αυτό που συμβαίνει δίπλα μας,στη γειτονιά μας.Ίσως κάποια στιγμή να καταλάβουμε την αναγκαιότητα της ύπαρξης ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων για να συνεχίσουμε να αναπνέουμε.

Ως τότε δεν έχω παρά να ελπίζω ότι κάτι θα αλλάξει.

To pesto alla Genovese θεωρώ ότι είναι η πλέον αρωματική και γευστική σάλτσα της Ιταλικής κουζίνας. Μία σάλτσα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μακαρόνια (spagetti,linquini ), risotto ,και να συνοδεύσει σαλάτες(caprese) όπως και κρέας και άλλα υπέροχα πιάτα.Ένα άλλο προσόν της είναι ότι είναι εύκολη ,φτιάχνεται γρήγορα και το κόστος της είναι λογικό .Οι ρίζες της συνταγής λέγεται ότι φτάνουν στο '800 και είναι το σύμβολο της Liguria τον τόπο γέννησης της.

ΣΥΝΤΑΓΗ (για 4 άτομα )

  2 σκελίδες σκόρδο          50γρ.φύλλα βασιλικού         1κ.σ.(15 γρ. περίπου)  κουκουνάρι

100 γρ.αγνό παρθένο ελαιόλαδο                     6 κ.σ  (70 γρ.) parmigiano regiano τριμμένο

 2 κ.σ. (30 γρ) pecorino Αμφιλοχίας  1 πρέζα αλάτι

 Θα χρειστούμε ένα μαρμάρινο γουδί .Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και το multi για μεγαλύτερη ευκολία αλλά το αποτέλεσμα θα είναι κατά πολύ  υποδιέστερο.

Κατ΄αρχάς τοποθετούμε το σκόρδο στο γουδί και το πολτοποιούμε  με λίγο αλάτι.Στην συνέχεια τοποθετούμε τα φύλλα του βασιλικού προσθέτοντας λίγο χονδρό αλάτι που θα βοηθήσει να διατηρήσουν ζωντανό το πράσινο χρώμα τους.Χτυπάμε το μίγμα με το γουδοχέρι και κατά διαστήματα το περστρέφουμε στα τοιχώματα μέχρι να δούμε να βγαίνει ένα πράσινο υγρό.Είναι η στιγμή να προσθέσουμε το κουκουνάρι .Συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να πάρουμε μία παχύρευστη κρέμα.Προσθέτουμε σιγά-σιγά το λάδι (ροή σταγόνας ) συνεχίζοντας το ανακάτεμμα και προσθέτουμε λίγο -λίγο τα τυριά.Σταματάμε όταν αποκτήσουμε μία κρέμμα ομογενοποιημένη και γυαλιστερή.     Η σάλτσα είναι έτοιμη. Εν τω μεταξύ έχουμε βράσει και σουρώσει τα σπαγγέτι (al dente ) ή όπως τα προτιμούμε προσθέτουμε την σ΄΄αλτσα και αρκετό τυρί τριμμένο και σερβίρουμε.Καλή απόλαυση.

Σημ.Τα φύλλα του βασιλικού που θα χρησιμοποιήσουμε καλό είναι να είναι τα λεπτά ( σγουρού βασιλικού )κι όχι τα πλατιά γιατί έχουν περισσότερο άρωμα.Επίσης δεν τα πλένουμε αλλά τα σκουπίζουμε με νωπό πανί για να φύγουν τυχόν ξένες ουσίες(χώμα ,σκόνη κ.λ.π.).